Panuntunan 3
Ang pagkakakulong at iba pang mga hakbang na nagreresulta sa paghihiwalay ng mga tao mula sa labas ng mundo ay nakakasakit dahil sa katotohanang tinatanggalan ang mga taong ito ng karapatan sa sariling pagpapasya sa pamamagitan ng pag-aalis ng kanilang kalayaan. Samakatuwid, ang sistema ng bilangguan ay hindi dapat, maliban kung may kaugnayan sa makatwirang paghihiwalay o pagpapanatili ng disiplina, ay magpapalala sa pagdurusang likas sa ganitong sitwasyon.
Panuntunan 4
1. Ang nilalayon ng sentensya ng pagkabilanggo o mga katulad na hakbang na nag-aalis sa kalayaan ng isang tao ay pangunahin upang protektahan ang lipunan laban sa krimen at upang mabawasan ang paulit-ulit na pagkakasala. Ang mga layuning iyon ay makakamit lamang kung ang panahon ng pagkakakulong ay gagamitin upang matiyak, hangga't maaari, ang muling pagsasama ng mga naturang tao sa lipunan sa paglaya upang sila ay mamuhay nang masunurin sa batas at sumusuporta sa sarili.
2. Para sa layuning ito, ang mga namamahala ng bilangguan at iba pang may kakayahang awtoridad ay dapat mag-alok ng edukasyon, bokasyonal na pagsasanay at trabaho, pati na rin ang iba pang mga anyo ng tulong na naaangkop at naririyan, kabilang ang mga may panlunas, moral, espirituwal, panlipunan at nakabatay sa kalusugan at palakasan. Ang lahat ng mga programa, aktibidad, at serbisyong ito'y dapat ihatid alinsunod sa mga indibidwal na pangangailangan sa pagtrato sa mga bilanggo.
Panuntunan 5
1. Dapat hangarin ng rehimen ng bilangguan na bawasan ang anumang pagkakaiba sa pagitan ng buhay sa bilangguan at buhay sa kalayaan na may posibilidad na bawasan ang pananagutan ng mga bilanggo o ang paggalang dahil sa kanilang dignidad bilang tao.
2. Ang mga namamahala ng bilangguan ay dapat gumawa ng lahat ng makatwirang akomodasyon at pagsasaayos upang matiyak na ang mga bilanggong may pisikal, mental o iba pang kapansanan ay may ganap at epektibong kakayanan sa buhay sa bilangguan sa isang patas na batayan.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento