Panuntunan 109 at 110

B. Mga Bilanggong may kapansanan sa pag-iisip at/o mga kondisyon sa kalusugan

Panuntunan 109

1. Ang mga taong napatunayang walang pananagutang kriminal, o na kalaunan ay nasuring may malubhang kapansanan sa pag-iisip at/o mga kondisyon sa kalusugan, na ang pananatili sa bilangguan ay mangangahulugan ng paglala ng kanilang kondisyon, ay hindi dapat ikulong sa mga bilangguan, at dapat isaayos upang ilipat sila sa mga pasilidad ng kalusugang pangkaisipan sa lalong madaling panahon.

2. Kung kinakailangan, ang iba pang mga bilanggong may kapansanan sa pag-iisip at/o mga kondisyon sa kalusugan ay maaaring obserbahan at gamutin sa mga espesyal na pasilidad sa ilalim ng pangangasiwa ng mga kwalipikadong propesyonal sa pangangalagang pangkalusugan.

3. Ang serbisyo sa pangangalagang pangkalusugan ay dapat magbigay ng paggamot sa saykayatriko para sa lahat ng iba pang mga bilanggong nangangailangan ng naturang paggamot.

Panuntunan 110

Nararapat na gawin ang mga tamang hakbang, sa pamamagitan ng pakikipag-ugnayan sa mga naaangkop na ahensya, upang matiyak kung kinakailangan ang pagpapatuloy ng paggamot sa saykayatriko pagkatapos ng pagpapalaya at ang pagkakaloob ng pangangalagang panlipunan-saykayatriko pagkatapos.