Panuntunan 41
1. Dapat iulat agad ang anumang paratang ng pagkakasalang pandisiplina ng isang bilanggo sa may kakayahang awtoridad, na siyang mag-iimbestiga nito nang walang labis na pagkaantala.
2. Dapat ipabatid sa mga bilanggo, nang walang pagkaantala at sa wikang nauunawaan nila, tungkol sa uri ng mga paratang laban sa kanila at dapat bigyan ng sapat na oras at pasilidad para sa paghahanda ng kanilang depensa.
3. Dapat pahintulutan ang mga bilanggong ipagtanggol ang kanilang sarili nang personal, o sa pamamagitan ng tulong ligal kung kinakailangan sa interes ng hustisya, lalo na sa mga kasong may kinalaman sa mabibigat na paratang pandisiplina. Kung hindi nakakaunawa o nagsasalita ang mga bilanggo sa wikang ginamit sa isang pagdinig sa disiplina, dapat silang tulungan ng isang may kakayahang interpreter nang walang bayad.
4. Magkakaroon ng pagkakataong humingi ng pagsusuri ng hukuman ang mga bilanggo sa mga parusang pandisiplinang ipinataw laban sa kanila.
5. Kung sakaling itinuring na krimen ang paglabag sa disiplina, may karapatan ang mga bilanggo sa lahat ng garantiya ng wastong prosesong naaangkop sa mga paglilitis sa krimen, kabilang ang walang harang na pag-akses sa ligal na tagapayo.
Panuntunan 42
Ang mga pangkalahatang kondisyon ng pamumuhay na tinatalakay sa mga panuntunang ito, kabilang ang mga nauugnay sa ilaw, bentilasyon, temperatura, sanitasyon, nutrisyon, inuming tubig, pag-akses sa hangin sa labas at pisikal na ehersisyo, personal na kalinisan, pangangalaga sa kalusugan at sapat na personal na espasyo, ay ilalapat sa lahat ng mga bilanggo nang walang pagtatangi.
Panuntunan 43
1. Sa anumang pagkakataon, ang mga paghihigpit o mga parusang pandisiplina ay hindi maituturing na tortyur o iba pang malupit, hindi makatao o masamang pagtrato o parusa. Ipagbabawal sa partikular, ang mga sumusunod na gawain:
(a) Walang takdang panahon nang pagkakakulong nang mag-isa;
(b) Matagalang pagkakakulong nang mag-isa;
(c) Paglalagay sa isang bilanggo sa isang madilim o seldang may kaunting aninag ng ilaw;
(d) Parusa sa katawan o ang pagbawas ng diyeta o inuming tubig ng isang bilanggo;
(e) Sama-samang parusa.
2. Ang mga instrumento ng pagpipigil ay hindi kailanman ilalapat bilang parusa para sa mga pagkakasalang pandisiplina.
3. Ang mga parusang pandisiplina o mga mahigpit na hakbang ay hindi isasama ang para sa isang limitadong panahon at kung mahigpit na kinakailangan para sa pagpapanatili ng seguridad at kaayusan.
Panuntunan 44
Para sa layunin ng mga panuntunang ito, ang pagkakakulong nang mag-isa ay tumutukoy sa pagkulong ng mga bilanggo sa loob ng 22 oras o higit pa sa isang araw nang walang makabuluhang pakikipag-ugnayan sa kapwa tao. Ang matagalang pagkakakulong nang mag-isa ay tumutukoy sa pagkakakulong nang mag-isa sa loob ng panahong higit sa 15 magkakasunod na araw.
Panuntunan 45
1. Ang pagkakakulong nang mag-isa ay gagamitin lamang sa mga pambihirang kaso bilang huling paraan, sa pinakamaikling panahon hangga't maaari at napapailalim sa malayang pagsusuri, at alinsunod lamang sa pahintulot ng isang may kakayahang awtoridad. Hindi ito dapat ipataw dahil sa sentensya ng isang bilanggo.
2. Ang pagpapataw ng pagkakakulong nang mag-isa ay dapat ipagbawal sa kaso ng mga bilanggong may kapansanan sa pag-iisip o pisikal kapag ang kanilang mga kondisyon ay palalalain ng mga naturang hakbang. Ang pagbabawal sa paggamit ng pagkakakulong nang mag-isa at mga katulad na hakbang sa mga kasong kinasasangkutan ng mga kababaihan at bata, gaya ng tinutukoy sa iba pang mga pamantayan at tuntunin ng United Nations sa pag-iwas sa krimen at hustisyang pangkriminal,2 ay patuloy na nalalapat, pagbabawal sa pakikipag-ugnayan sa pamilya. Ang paraan ng pakikipag-ugnayan sa pamilya ay maaari lamang pahigpitin.
Panuntunan 46
1. Ang mga tauhan ng pangangalagang pangkalusugan ay hindi dapat magkaroon ng anumang papel sa pagpapataw ng mga parusang pandisiplina o iba pang mga mahigpit na hakbang. Gayunpaman, dapat nilang bigyang-pansin ang kalusugan ng mga bilanggong nakakulong sa ilalim ng anumang anyo ng hindi sinasadyang paghihiwalay, kabilang ang pagbisita sa mga naturang bilanggo araw-araw at pagbibigay ng agarang tulong medikal at paggamot sa kahilingan ng mga naturang bilanggo o kawani ng bilangguan.
2. Ang mga tauhan ng pangangalagang pangkalusugan ay dapat mag-ulat sa direktor ng bilangguan, nang walang pagkaantala, ng anumang masamang epekto ng mga parusang pandisiplina o iba pang mga mahigpit na hakbang sa pisikal o mental na kalusugan ng bilanggong sumailalim sa mga naturang parusa o hakbang at dapat ipabatid sa direktor kung sa tingin nila'y kinakailangang wakasan o baguhin ang mga ito para sa mga kadahilanang pisikal o mental na kalusugan.
3. Ang mga tauhan ng pangangalagang pangkalusugan ay dapat magkaroon ng awtoridad na suriin at magrekomenda ng mga pagbabago sa hindi sinasadyang pagkahiwalay ng isang bilanggo upang matiyak na ang naturang pagkahiwalay ay hindi magpapalala sa kondisyong medikal o kapansanan sa pag-iisip o pisikal ng bilanggo.
Talababa:
2 Tingnan ang tuntunin 67 ng Mga Panuntunan ng Mga Nagkakaisang Bansa para sa Proteksyon ng mga Kabataang Pinagkaitan ng Kanilang Kalayaan (resolusyon 45/113, annex); at tuntunin 22 ng Mga Panuntunan ng Mga Nagkakaisang Bansa para sa Pagtrato sa mga Kababaihang Bilanggo at Mga Hakbang na Hindi Nakakulong para sa mga Kababaihang Nagkasala (ang Mga Panuntunan ng Bangkok) (resolusyon 65/229, annex).
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento