II. MGA PANUNTUNANG NAAANGKOP SA MGA ESPESYAL NA KATEGORYA
A. Mga Bilanggong nasa ilalim ng Sentensiya
Mga Gabay na Prinsipyo
Panuntunan 86
Nilalayon ng mga gabay na prinsipyo mula rito na ipakita ang diwa kung saan dapat pangasiwaan ang mga institusyong penal at ang mga layunin kung saan dapat nilang mithiin, alinsunod sa deklarasyong ginawa sa ilalim ng paunang obserbasyon 1 ng mga panuntunang ito.
Panuntunan 87
Bago makumpleto ang sentensiya, nararapat gawin ang mga kinakailangang hakbang upang matiyak para sa bilanggo ang unti-unting pagbabalik sa buhay sa lipunan. Maaaring kamtin ang mithiing ito, depende sa kaso, sa pamamagitan ng isang rehimen bago ang pagpapalayang inorganisa sa parehong bilangguan o sa ibang naaangkop na institusyon, o sa pamamagitan ng pagpapalaya sa paglilitis sa ilalim ng ilang tipo ng pangangasiwang hindi dapat ipagkatiwala sa pulisya ngunit dapat isama sa epektibong tulong panlipunan.
Panuntunan 88
1. Dapat bigyang-diinAng pagtrato sa mga bilanggo hindi ang kanilang pagbubukod mula sa komunidad kundi ang kanilang patuloy na bahagi nito. Samakatuwid, ang mga ahensya ng komunidad ay dapat itala hangga't maaari upang tulungan ang mga kawani ng bilangguan sa gawain ng panlipunang rehabilitasyon ng mga bilanggo.
2. Dapat mayroong mga social worker na may kaugnayan sa bawat bilangguan na inatasang mapanatili at mapabuti ang lahat ng nararapat na relasyon ng isang bilanggo sa kanyang pamilya at sa mga mahahalagang ahensyang panlipunan. Dapat gawin ang mga nararapat na hakbang upang pangalagaan, sa pinakamataas na lawak na naaayon sa batas at sa sentensya, ang mga karapatang may kaugnayan sa mga interes sibil, mga karapatan sa seguridad panlipunan at iba pang benepisyong panlipunan ng mga bilanggo.
Panuntunan 89
1. Ang katuparan ng mga prinsipyong ito'y nangangailangan ng indibidwalisasyon ng pagtrato at para sa layuning ito ay isang naaangkop na sistema ng pag-uuri ng mga bilanggo sa mga pangkat. Samakatuwid, nararapat na ang mga naturang pangkat ay mailagay sa magkakahiwalay na bilangguan na angkop para sa pagtrato sa bawat pangkat.
2. Ang mga bilangguang ito'y hindi kailangang magbigay ng parehong antas ng seguridad para sa bawat pangkat. Nararapat na magbigay ng iba't ibang antas ng seguridad ayon sa mga pangangailangan ng iba't ibang pangkat. Ang mga bukas na bilangguan, dahil sa katotohanang hindi sila nagbibigay ng pisikal na seguridad laban sa pagtakas ngunit umaasa sa disiplina sa sarili ng mga bilanggo, ay nagbibigay ng mga kondisyon na pinakanararapat para sa rehabilitasyon ng maingat na napiling mga bilanggo.
3. Nararapat na ang bilang ng mga bilanggo sa mga saradong bilangguan ay hindi dapat maging napakalaki na hahadlangan ang indibidwalisasyon ng pagtrato. Sa ilang mga bansa, itinuturing na ang populasyon ng mga naturang bilangguan ay hindi dapat lumagpas sa 500. Sa mga bukas na bilangguan, ang populasyon ay dapat na maliit hangga't maaari.
4. Sa kabilang banda, hindi nararapat panatilihin ang mga bilangguang napakaliit kaya't hindi naibibigay ang wastong mga pasilidad.
Panuntunan 90
Ang tungkulin ng lipunan ay hindi nagtatapos sa pagpapalaya ng isang bilanggo. Samakatuwid, dapat mayroong ahensya ng pamahalaan o pribadong may kakayahang magbigay sa pinalayang bilanggo ng mahusay na pangangalaga pagkatapos ng pagkakakulong na nakatuon sa pagbawas ng kapinsalaan laban sa kanya tungo sa kanyang panlipunang rehabilitasyon.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento