Panuntunan 36, 37, 38, 39, at 40

Mga Paghihigpit, Disiplina at mga Parusa

Panuntunan 36

Dapat panatilihin ang disiplina at kaayusan nang walang matinding paghihigpit kaysa kinakailangan upang matiyak ang ligtas na kustodiya, ang ligtas na operasyon ng bilangguan at isang maayos na buhay sa komunidad.

Panuntunan 37

Laging sasailalim ang mga sumusunod sa kapahintulutan ng batas o ng regulasyon ng may kakayahang awtoridad administratibo:

(a) Pag-uugaling binuo batay sa pagkakasalang pandisiplina;

(b) Ang mga tipo at tagal ng mga parusa na maaaring ipataw;

(c) Ang awtoridad na may kakayahang magpataw ng mga naturang parusa;

(d) Anumang anyo ng hindi kusang paghihiwalay mula sa pangkalahatang populasyon ng bilangguan, tulad ng mag-isang pagkakakulong, pag-iisa, pagkahiwalay, mga yunit ng espesyal na pangangalaga o pinaghihigpitang pabahay, maging bilang isang parusang pandisiplina o para sa pagpapanatili ng kaayusan at seguridad, kabilang ang pagpapalaganap ng mga patakaran at pamamaraan na nangangawia sa paggamit at pagsusuri ng, pagkapasok at pagpapalaya mula sa anumang anyo ng hindi kusang paghihiwalay.

Panuntunan 38

1. Ang mga administrasyon ng bilangguan ay hinihikayat na gumamit, hangga't maaari, ng pag-iwas sa alitan, pamamagitan o anumang iba pang alternatibong mekanismo sa paglutas ng hindi pagkakaunawaan upang maiwasan ang mga pagkakasalang pandisiplina o upang malutas ang mga alitan.

2. Para sa mga bilanggong nahiwalay o inihiwalay, gagawa ng mga kinakailangang hakbang ang administrasyon ng bilangguan upang maibsan ang mga potensyal na nakapipinsalang epekto ng kanilang pagkakakulong doon at sa kanilang komunidad pagkatapos nilang mapalaya mula sa bilangguan.

Panuntunan 39

1. Walang bilanggo ang dapat parusahan maliban kung naaayon sa mga tuntunin ng batas o regulasyong tinutukoy sa panuntunan 37 at sa mga prinsipyo ng pagiging patas at wastong proseso. Hindi kailanman dapat parusahan ang isang bilanggo nang dalawang beses para sa parehong kilos o pagkakasala.

2. Dapat tiyakin ng mga administrasyon ng bilangguan ang proporsyonalidad sa pagitan ng isang parusang pandisiplina at ng pagkakasala kung saan ito itinatag, at dapat magtago ng wastong talaan ng lahat ng mga ipinataw na parusang pandisiplina.

3. Bago magpataw ng mga parusang pandisiplina, dapat isaalang-alang ng administrasyon ng bilangguan kung at paano maaaring nakatulong ang sakit sa pag-iisip o kapansanan sa pag-unlad ng isang bilanggo sa kanyang pag-uugali at sa nagawang pagkakasala o kilos na pinagbabatayan ng paratang sa disiplina. Hindi dapat parusahan ng administrasyon ng bilangguan ang anumang asal ng isang bilanggong itinuturing na direktang resulta ng kanyang sakit sa pag-iisip o intelektwal na kapansanan.

Panuntunan 40

1. Walang bilanggo ang dapat gamitin sa serbisyo ng bilangguan sa anumang kapasidad pandisiplina.

2. Gayunpaman, ang panuntunang ito'y hindi hahadlang sa wastong paggana ng mga sistemang nakabatay sa sariling pamamahala, kung saan ang mga tinukoy na aktibidad o responsibilidad sa lipunan, edukasyon o palakasan ay ipinagkakatiwala, sa ilalim ng pangangasiwa, sa mga bilanggong binuo sa mga grupo para sa layunin ng paggamot.